เรื่องย่อ โอละพ่อ…ละครอลเวง (The King of Dramas) ตอนที่2

มื่อเสียงบรรยายกล่าวว่า "กว่าจะเป็นละครดังที่สร้างกระแสไปทั่วโลกอย่างที่เห็น มีคนอยู่กลุ่มหนึ่งที่ต้องตรากตรำทำงานอย่างหนัก…" ภาพก็ตัดไปที่ "ผู้กำกับฮง" ซึ่งอยู่ในสภาพอิดโรยและเผลอสัปหงกขณะถ่ายทำตอนจบของละครเรื่อง "แรงรักแรงแค้น" แม้แต่พระเอกชายหนุ่ม "โอ อินซอง" (รับบทโดย "ชเว แทจุน" – ผู้แสดงรับเชิญ) ก็เริ่มแบตหมดจึงเผลอหลับขณะรอผู้กำกับสั่งคัท แถมยังทำน้ำลายหยดใส่หน้านางเอก (รับบทโดย "ปาร์ก ชินเฮ" – ดาราหนังรับเชิญ) อีกต่างหาก

หลังจากนั้นผู้บรรยายก็กล่าวต่อว่า เพื่อให้ให้ได้เรตติ้งคนดูเพียงหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ช่วงเวลานับตั้งแต่การเตรียมบทแต่ละตอน ไปจนถึงการแข่งขันด้านเรตติ้งกับละครของคู่แข่งภายใต้Systemการผลิตแบบถ่ายไปออนแอร์ไป จึงไม่ต่างอะไรกับการอยู่ในสนามรบ ทั้งดารานำ ผู้กำกับ และผู้เขียนบท ล้วนต้องทำงานหลังขดหลังแข็งจนแทบไม่มีเวลาพักด้วยเหตุผลเดียวกัน…นั่นก็คือ เงิน!

ปรากฏว่าเสียงผู้บรรยายที่คนดูได้ยินมาตั้งแต่ต้นเป็นเสียงของ "แอนโธนี่ คิม" ซีอีโอหน้าเงินแห่งบริษัท เชกุก โปรดักชั่นส์ (บริษัทผลิตละครที่อยู่ในระหว่างถ่ายทำฉากจบของละครเรื่อง "อูอาฮัน พกซู" (Elegant Revenge) หรือที่ช่องเจ็ดเรียกว่า "แรงรักแรงแค้น" ส่วนชื่อบริษัท "เชกุก" ช่องเจ็ดเรียกว่า "เอ็มไพร์" ตามคำแปลภาษาอังกฤษของคำว่า "เชกุก") ซึ่งกำลังบรรยายให้นักศึกษาฟังบนเวที เขากล่าวว่าการทำละครให้ได้เงิน จำเป็นต้องใช้นักเขียนบทมือทองและผู้แสดงที่ทำเงิน ที่ผ่านมาบริษัทของตนจ่ายค่าตัวดาราหนังไปแล้วทั้งสิ้นเกือบ 8.7 หมื่นล้านวอน (ราว 2.7 พันล้านบาท) ละครของตนออกอากาศไปแล้วทั้งหมด 29 เรื่อง ในจำนวนนี้มีอยู่ 27 เรื่องที่ตนทำแล้วประสบความสำเร็จ หรือคิดเป็น 93.1% ซึ่งถือว่าเป็นอัตราที่สูงสุดในประเทศ และผลกำไรทั้งหมดที่ตนทำให้บริษัทคือ 461.5 พันล้านวอน (กว่า 4.6 แสนล้านวอน หรือประมาณ 1.4 หมื่นล้านบาท) สรุปแล้วละครก็คือการทำสงครามตัวเลขนั่นเอง

นักศึกษาคนหนึ่งถามถึงเหตุผลที่ละครสองเรื่องของเขาไม่ประสบความสำเร็จ และตั้งข้อคิดเห็นว่าในอนาคตอาจมีละครที่เขาทำแล้วไม่ประสบความสำเร็จเช่นเดียวกัน แอนโธนี่กล่าวว่านั่นเป็นเพราะในปี 2002 มีการแข่งขันกีฬาเวิลด์คัพ  (หรือ "บอลโลก" ซึ่งเกาหลีใต้เป็นเจ้าภาพร่วมกับญี่ปุ่น) ทำให้คนเกาหลีหันไปคลั่งไคล้กีฬาบอลจนเกิดกระแส "เรด เดวิล ฟีเวอร์" (ชื่อกองเชียร์และแฟนคลับบอลทีมชาติเกาหลีใต้) ส่วนในเดือนพฤษภาคมปี 2008 ได้เกิดการประท้วงครั้งใหญ่ของประชาชนที่หวาดกลัวการระบาดของเชื้อวัวบ้า (หลังกระทรวงเกษตรของเกาหลีใต้ประกาศยกเลิกคำสั่งห้ามนำเข้าเนื้อวัวสหรัฐ) หากสองเหตุการณ์นี้ไม่เกิดขึ้นอีกที ละครของตนไม่มีทางล้มเหลวอย่างแน่ๆ